Εξήντα πέντε και πλέον χρόνια ακάματης ποιητικής δραστηριότητας έχει συμπληρώσει ... Ημερομηνία:
7/11/2020, 09:07 - Εμφανίσεις: 44
Εξήντα πέντε και πλέον χρόνια ακάματης ποιητικής δραστηριότητας έχει συμπληρώσει ο Τίτος Πατρίκιος, που επανέρχεται τώρα στην εκδοτική επικαιρότητα με μια καινούργια συλλογή, υπό τον τίτλο «Ο δρόμος και πάλι» (κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα από τις εκδόσεις Κίχλη).
Ενταγμένος από τα νιάτα του στην Αριστερά (με την ηγεσία της οποίας θα διαφωνήσει αργότερα ποικιλοτρόπως), ο Πατρίκιος, που γεννήθηκε το 1928, ξεκινά να γράφει ποίηση από τα στρατόπεδα της εξορίας στα οποία βρέθηκε λίγο μετά τον τερματισμό του Εμφυλίου, και κατόπιν από το Παρίσι της δεκαετίας του 1960, όπου πήγε αργότερα για να συνεχίσει τις σπουδές του.
Κι αν στα πρώτα βιβλία του ο ποιητής καταπιάστηκε με τα πάθη της πολιτικής και της Ιστορίας, που αποτέλεσαν σάρκα εκ της σαρκός του (τα βίωσε στο πετσί του), γρήγορα θα καταφέρει να απομακρυνθεί από αυτά ώστε να στραφεί σε πιο εσωτερικές περιοχές, σε τόπους όπου τον πρωταγωνιστικό ρόλο διεκδικεί ο έρωτας.
Ερωτικά ποιήματα, βεβαίως, ο Πατρίκιος δεν θα πάψει να γράφει ποτέ, αλλάζοντας, φυσικά, με την παρέλευση των χρόνων, το ύφος και την αρχιτεκτονική της έκφρασής του.
Έτσι, από τους ρεμβαστικούς τόνους οι οποίοι θα επικρατήσουν στη διάρκεια της νεανικής του ηλικίας, με ένα ανάμεικτο αίσθημα απογοήτευσης και πλησμονής να κρύβεται πίσω από την κάθε του σχεδόν λέξη, ο Πατρίκιος περνά, ωριμάζοντας, σ’ ένα ρεαλιστικό και ταυτοχρόνως στοχαστικό τοπίο, πλημμυρισμένο, όμως, από μυρωδιές και χρώματα: μυρωδιές και χρώματα που θα εξακολουθήσουν να δίνουν στον έρωτα μια μοναδική δύναμη αναζωογόνησης και ανάτασης.
Ο έρωτας, αν και μόνο στο μνημονικό επίπεδο, δεν λείπει και από το πρόσφατο βιβλίο του, που συνίσταται από έντεκα ποιήματα, γραμμένα στη διάρκεια της καραντίνας της περασμένης άνοιξης.
Κι ενώ οι ημέρες της καραντίνας έχουν ξεκινήσει ξανά, ο Πατρίκιος θέλει να μας συντροφέψει με ποιήματα που μιλούν όχι τόσο για τον έρωτα όσο περισσότερο για την καθημερινότητα ενός ποιητή ο οποίος από τη μια πλευρά ανακαλεί τον παλαιότερο επαναστατημένο εαυτό του (ο...